Ta sama inwestycja, różna dotacja – mapa pomocy regionalnej w praktyce

Mapa pomocy regionalnej nie mówi, ile dotacji otrzyma przedsiębiorca. Wyznacza maksymalny pułap regionalnej pomocy inwestycyjnej, którego nie mogą przekroczyć program i instytucja udzielająca wsparcia. Rzeczywisty poziom dofinansowania może być niższy, a część kosztów projektu może podlegać zupełnie innym zasadom.

To rozróżnienie ma praktyczne znaczenie. Ta sama inwestycja o identycznej wartości może mieć inny limit pomocy w Gdańsku, Siedlcach, Poznaniu albo Wrocławiu. Wynik zmieni się ponownie, jeżeli wnioskodawca okaże się średnim, a nie małym przedsiębiorcą, część wydatków zostanie uznana za niekwalifikowaną albo program ustali niższy poziom wsparcia niż dopuszcza mapa.

Artykuł opiera się na stanie prawnym zweryfikowanym 4 września 2026 r., w tym na tekście jednolitym rozporządzenia opublikowanym 24 sierpnia 2026 r. Obecna mapa obowiązuje do 31 grudnia 2027 r. Przed wykorzystaniem podanych stawek w konkretnym projekcie trzeba ponownie sprawdzić regulamin naboru, podstawę prawną pomocy i dokładne miejsce realizacji inwestycji.

1. Mapa wyznacza pułap, a nie obiecuje dotacji

Intensywność pomocy regionalnej jest stosunkiem wartości pomocy, wyrażonej jako ekwiwalent dotacji brutto, do kosztów kwalifikowalnych objętych tą pomocą. W uproszczeniu pokazuje więc, jaka część kwalifikowanych kosztów inwestycji może zostać pokryta pomocą publiczną.

Nie należy jednak zamieniać maksymalnej intensywności z mapy w informację marketingową typu „firma otrzyma 70% dotacji”. Między mapą a przelewem środków znajdują się jeszcze co najmniej cztery poziomy weryfikacji.

Poziom	Co rzeczywiście oznacza
mapa pomocy regionalnej	najwyższy dopuszczalny pułap dla danego obszaru i wielkości firmy
program pomocowy i regulamin naboru	określają, czy stosowana jest regionalna pomoc inwestycyjna i czy limit nie został obniżony
budżet projektu	wskazuje, które wydatki i w jakiej części są kwalifikowane w danej kategorii pomocy
wniosek przedsiębiorcy	zawiera kwotę i poziom wsparcia, o które firma faktycznie się ubiega
umowa o dofinansowanie	potwierdza ostateczną przyznaną kwotę i warunki jej wypłaty

Mapa działa zatem jak ogranicznik prawny. Nie tworzy samodzielnego prawa do pomocy, nie zastępuje kryteriów konkursu i nie przesądza, że projekt zostanie wybrany.

2. Aktualne poziomy pomocy w Polsce w latach 2025–2027

Stawki zapisane w mapie są poziomami bazowymi dla dużych przedsiębiorstw. Co do zasady można je zwiększyć o 10 punktów procentowych dla przedsiębiorstwa średniego oraz o 20 punktów procentowych dla mikro- i małego przedsiębiorstwa. Zwiększenie dla MŚP nie dotyczy nowych inwestycji, których koszty kwalifikowalne przekraczają 50 mln euro.

Poniższa tabela przedstawia stan obowiązujący od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2027 r. Jest celowo pogrupowana. W przypadku województw i podregionów podzielonych terytorialnie rozstrzygająca jest dokładna gmina oraz aktualna tabela UOKiK.

Poziom bazowy	Maksimum dla średniej firmy	Maksimum dla mikro- i małej firmy	Obszary objęte poziomem bazowym
50%	60%	70%	lubelskie, podkarpackie, podlaskie, świętokrzyskie, warmińsko-mazurskie; podregion siedlecki; podregion oświęcimski; wskazane w rozporządzeniu gminy i miasta województwa łódzkiego objęte podwyższeniem związanym z transformacją
40%	50%	60%	kujawsko-pomorskie, lubuskie, opolskie, zachodniopomorskie; pozostała część małopolskiego i łódzkiego; region mazowiecki regionalny bez podregionu siedleckiego; wskazane podregiony śląskiego
35%	45%	55%	wyłącznie wskazane gminy podregionu warszawskiego wschodniego
30%	40%	50%	pomorskie oraz część śląskiego nieobjęta poziomem 40%
25%	35%	45%	wyłącznie wskazane gminy podregionu warszawskiego zachodniego; podregiony pilski, koniński, kaliski i leszczyński; podregiony jeleniogórski, legnicko-głogowski, wałbrzyski i wrocławski
15%	25%	35%	miasto Poznań, podregion poznański oraz miasto Wrocław
brak regionalnej pomocy inwestycyjnej	—	—	pozostała część regionu warszawskiego stołecznego

Warto zwrócić uwagę na trzy mniej oczywiste elementy mapy:

• Pomorskie ma bazową intensywność 30%, a nie 40%. Oznacza to co do zasady maksymalnie 40% dla średniej oraz 50% dla mikro- lub małej firmy.
• Od 2025 r. poziom dla miasta Poznania, podregionu poznańskiego i miasta Wrocławia wynosi 15%, podczas gdy dla części otaczających je podregionów jest wyższy.
• Region warszawski stołeczny nie jest już w całości białą plamą. Rozporządzenie wskazuje zamknięte listy gmin podregionów warszawskiego wschodniego i zachodniego, w których pomoc regionalna jest dopuszczalna. Pozostałych gmin nie można dopisywać przez analogię.

Dokładnie 26 gmin regionu warszawskiego stołecznego

Poziom bazowy 35% dotyczy wyłącznie gmin podregionu warszawskiego wschodniego: Serock, Dobre, Kałuszyn, Latowicz, Mrozy, Siennica, Kołbiel, Osieck, Sobienie-Jeziory, Dąbrówka, Jadów, Strachówka i Tłuszcz.

Poziom bazowy 25% dotyczy wyłącznie gmin podregionu warszawskiego zachodniego: Baranów, Błonie, Góra Kalwaria, Grodzisk Mazowiecki, Jaktorów, Kampinos, Leoncin, Leszno, Nasielsk, Prażmów, Tarczyn, Zakroczym i Żabia Wola.

Jeżeli planowana lokalizacja nie znajduje się na jednej z tych dwóch list, nie można zastosować regionalnej stawki tylko dlatego, że leży poza granicami Warszawy. Trzeba również uważać na identyczne nazwy gmin w różnych powiatach oraz na zmianę adresu projektu między złożeniem wniosku a podpisaniem umowy.

3. Liczy się miejsce inwestycji, nie adres siedziby firmy

Poziom pomocy ustala się według miejsca, w którym inwestycja jest faktycznie realizowana i gdzie będą wykorzystywane jej aktywa. Adres siedziby, biura rachunkowego albo miejsce rejestracji spółki nie podwyższają intensywności, jeżeli maszyna i proces pozostają w innym zakładzie.

Przed wyborem stawki trzeba ustalić:

• dokładny adres lub co najmniej gminę planowanej inwestycji,
• zakład, do którego zostaną przypisane maszyny, urządzenia i wartości niematerialne,
• miejsce prowadzenia procesu po zakończeniu projektu,
• tytuł prawny do nieruchomości i możliwość utrzymania inwestycji w okresie trwałości,
• podział kosztów, jeżeli projekt obejmuje więcej niż jedną lokalizację.

Szczególnej analizy wymagają aktywa mobilne, systemy informatyczne obsługujące kilka zakładów, wspólne centra usług oraz projekty realizowane jednocześnie w różnych województwach. Nie można automatycznie przypisać całego budżetu do lokalizacji o najwyższej stawce. Trzeba wykazać, gdzie powstaje wspierana działalność i gdzie przypadają efekty poszczególnych wydatków.

Nie oznacza to, że firma nie może wybrać nowej lokalizacji pod inwestycję. Może, ale decyzja musi być rzeczywista i biznesowo wykonalna. Zakład powinien dysponować potrzebną infrastrukturą, personelem, pozwoleniami i warunkami do prowadzenia deklarowanego procesu, a aktywa muszą pozostać w nim zgodnie z warunkami programu.

4. Status MŚP może zmienić wynik o miliony złotych

Premia 10 albo 20 punktów procentowych zależy od prawidłowo ustalonego statusu przedsiębiorstwa. Nie wystarczy sprawdzić liczby pracowników i obrotu jednej spółki widocznej we wniosku.

Definicja MŚP uwzględnia zatrudnienie oraz obrót lub sumę bilansową, a przy ocenie mogą być doliczane dane przedsiębiorstw partnerskich i powiązanych. Znaczenie mają między innymi udziały, prawa głosu, możliwość wywierania dominującego wpływu, wspólna kontrola oraz powiązania przez osoby fizyczne działające na tym samym lub pokrewnym rynku.

Praktyczny test powinien objąć:

1. strukturę właścicielską wnioskodawcy w obu kierunkach,
2. podmioty kontrolowane bezpośrednio i pośrednio,
3. spółki siostrzane i inne podmioty kontrolowane przez tych samych właścicieli,
4. przedsiębiorstwa partnerskie, których dane dolicza się proporcjonalnie,
5. moment, na który status jest badany, oraz zasady jego zmiany w czasie.

Firma może więc samodzielnie zatrudniać 35 osób, a mimo to nie otrzymać premii dla małego przedsiębiorstwa, jeżeli należy do większej grupy. Błąd w statusie nie jest drobną pomyłką rachunkową. Może zawyżyć wnioskowaną pomoc, wpłynąć na dostęp do naboru i rodzić konsekwencje także po podpisaniu umowy.

5. Najpierw podstawa pomocy, dopiero później procent

Mapa ma zastosowanie wtedy, gdy dany wydatek jest finansowany jako regionalna pomoc inwestycyjna. Nie każda dotacja inwestycyjna korzysta jednak z tej podstawy.

W jednym projekcie mogą wystąpić między innymi:

• regionalna pomoc inwestycyjna dla maszyn, urządzeń, robót budowlanych lub wartości niematerialnych,
• pomoc de minimis dla określonych usług albo kosztów towarzyszących,
• pomoc na badania, rozwój i innowacje,
• pomoc na ochronę środowiska i efektywność energetyczną,
• pomoc szkoleniowa lub doradcza.

Każda z tych kategorii może mieć inną metodę obliczenia, limity i warunki. Poziomu z mapy nie wolno automatycznie zastosować do całego budżetu tylko dlatego, że projekt zawiera inwestycję w środki trwałe.

Dobrym przykładem jest pomoc de minimis. Obowiązuje w niej limit 300 000 euro dla jednego przedsiębiorstwa w okresie trzech minionych lat, ale nie jest to odpowiednik regionalnej stawki procentowej. Najpierw trzeba sprawdzić dostępną pulę de minimis, zasady konkretnego programu i moment udzielenia pomocy. Z kolei wydatek objęty innym rodzajem pomocy publicznej może mieć intensywność niezależną od mapy regionalnej.

6. Zwykła wymiana maszyny może nie być inwestycją początkową

Regionalna pomoc inwestycyjna jest związana z inwestycją początkową. W zależności od programu i sytuacji przedsiębiorstwa projekt powinien prowadzić do jednej z kwalifikowanych zmian, takich jak:

• utworzenie nowego zakładu,
• zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu,
• dywersyfikacja produkcji zakładu o produkty lub usługi dotychczas w nim niewytwarzane albo nieświadczone,
• zasadnicza zmiana całościowego procesu produkcji lub świadczenia usług objętych inwestycją,
• nabycie aktywów zakładu, który został zamknięty albo zostałby zamknięty bez zakupu, przy spełnieniu warunków dotyczących nabywcy i transakcji.

Zakup nowszej wersji zużytej maszyny nie staje się automatycznie inwestycją początkową. Jeżeli odtwarza tę samą zdolność, ten sam produkt i ten sam proces, może być inwestycją odtworzeniową, nawet gdy urządzenie jest szybsze lub mniej awaryjne.

Opis projektu powinien pokazywać stan przed inwestycją i zmianę po jej zakończeniu. Przy zwiększeniu zdolności potrzebne są dane o obecnej i planowanej wydajności. Przy dywersyfikacji – dowód, że zakład nie wytwarzał wcześniej danego produktu lub nie świadczył usługi. Przy zasadniczej zmianie procesu – opis całego procesu objętego zmianą, a nie jednej wymienionej maszyny.

Więcej o przygotowaniu technologii, hali i zakresu projektu opisaliśmy w artykule Dotacja na maszyny i rozbudowę firmy – przygotowanie inwestycji krok po kroku.

7. Procent stosuje się do właściwej podstawy kosztów

Nawet prawidłowo wybrana intensywność nie wystarczy, jeżeli firma mnoży ją przez niewłaściwą kwotę. Mapa odnosi się do kosztów kwalifikowalnych objętych regionalną pomocą inwestycyjną, a nie do całej wartości przedsięwzięcia, wszystkich kosztów netto ani pełnego zapotrzebowania na gotówkę.

Rozważmy uproszczony projekt małego przedsiębiorstwa realizowany w województwie pomorskim:

Element budżetu	Kwota netto	Sposób traktowania w przykładzie
maszyny i urządzenia objęte regionalną pomocą inwestycyjną	7 000 000 zł	koszty stanowiące podstawę RPI
kwalifikowane roboty i wartości niematerialne objęte RPI	1 000 000 zł	koszty stanowiące podstawę RPI
usługi objęte inną kategorią pomocy	1 000 000 zł	liczone według odrębnych zasad
wydatki niekwalifikowane	3 000 000 zł	finansowane w całości przez firmę
łączna wartość netto przedsięwzięcia	12 000 000 zł	nie jest automatycznie podstawą regionalnej stawki

Dla małej firmy w Pomorskiem maksymalna intensywność regionalna wynosi co do zasady 50%. Podstawą nie jest jednak 12 mln zł, lecz 8 mln zł kosztów objętych RPI. Pułap wynikający z mapy to zatem 4 mln zł.

Jeżeli regulamin danego naboru ograniczy wsparcie dla tej kategorii do 45%, maksymalna kwota w konkursie spadnie do 3,6 mln zł. Milion złotych usług trzeba policzyć według właściwej dla nich podstawy, a 3 mln zł kosztów niekwalifikowanych pozostaje po stronie przedsiębiorstwa. Do planu płynności mogą dojść również VAT oraz okres oczekiwania na refundację.

To dlatego informacja „mapa pozwala na 50%” nie odpowiada jeszcze na pytanie, ile środków firma musi posiadać.

8. Ta sama inwestycja może mieć trzy różne pułapy

Różnicę najlepiej pokazuje porównanie identycznej podstawy kosztów. Załóżmy, że małe przedsiębiorstwo planuje inwestycję początkową z 10 mln zł kosztów kwalifikowanych objętych regionalną pomocą inwestycyjną. Pomijamy dodatkowe ograniczenia konkretnego programu.

Miejsce realizacji	Poziom bazowy	Maksimum dla małej firmy	Teoretyczny pułap pomocy dla 10 mln zł kosztów
podregion siedlecki	50%	70%	7 000 000 zł
województwo pomorskie	30%	50%	5 000 000 zł
miasto Poznań	15%	35%	3 500 000 zł

Różnica między pierwszą i trzecią lokalizacją wynosi 3,5 mln zł. Nie oznacza to jednak, że należy przenieść projekt wyłącznie dla wyższego procentu. Lokalizacja wpływa też na koszty nieruchomości, dostępność kadr, logistykę, energię, pozwolenia, łańcuch dostaw, sprzedaż i zdolność utrzymania inwestycji po zakończeniu projektu.

Mapa powinna być jednym z elementów modelu lokalizacyjnego, a nie jedynym kryterium decyzji.

9. STEP może podwyższyć mapę, ale nie automatycznie

Od 23 lipca 2025 r. polskie rozporządzenie uwzględnia podwyższone intensywności dla inwestycji objętych Platformą na rzecz Technologii Strategicznych dla Europy – STEP. Dla kwalifikujących się inwestycji maksymalną intensywność można podwyższyć:

• o 10 punktów procentowych na obszarach określonych w art. 107 ust. 3 lit. a TFUE,
• o 5 punktów procentowych na obszarach określonych w art. 107 ust. 3 lit. c TFUE.

Podwyższenie STEP nie przysługuje dlatego, że firma kupuje nowoczesną maszynę, rozwiązanie cyfrowe albo technologię środowiskową. Projekt musi być rzeczywiście objęty rozporządzeniem STEP, a konkretny instrument wsparcia musi przewidywać zastosowanie tej podstawy.

To ważny „smaczek” mapy: przedsiębiorca analizujący wyłącznie standardową grafikę z procentami może nie zauważyć dodatkowego mechanizmu, ale równie łatwo może zastosować go bezpodstawnie. Rozstrzyga dokumentacja programu i kwalifikacja projektu, nie sam opis technologii przygotowany przez wnioskodawcę.

10. Duża inwestycja nie korzysta z prostego dodawania premii MŚP

Polskie rozporządzenie wyłącza zwiększenie o 10 lub 20 punktów procentowych dla nowych inwestycji o kosztach kwalifikowalnych przekraczających 50 mln euro. Dla dużych projektów inwestycyjnych stosuje się szczególne zasady ustalania maksymalnej wartości pomocy.

Nie należy więc dzielić dużego przedsięwzięcia na kilka pozornie odrębnych projektów, aby każdy zmieścił się pod progiem. Unijne reguły nakazują badać również inwestycje dotyczące takiej samej lub podobnej działalności, rozpoczęte przez tego samego beneficjenta na poziomie grupy w tym samym regionie NUTS 3 w okresie trzech lat.

Przy inwestycjach wieloetapowych trzeba przeanalizować wspólny cel, lokalizację, działalność, harmonogram, beneficjenta i powiązania między etapami. To, że maszyny znajdują się na kilku fakturach albo budowa została podzielona na odrębne pozwolenia, nie przesądza jeszcze o istnieniu kilku niezależnych projektów.

11. Wyższy procent nie znosi wyłączeń sektorowych

Rozporządzenie dotyczące mapy wymienia działalności, w których regionalna pomoc inwestycyjna nie jest dozwolona w zakresie określonym przez przepisy unijne. Obejmują one między innymi sektory: żelaza i stali, węgla, rybołówstwa i akwakultury, określonej działalności rolnej, leśnictwa, transportu, energetyki oraz sieci szerokopasmowych. Wyłączenie dotyczy również przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji w rozumieniu właściwych przepisów.

Nie wolno z tego wyciągać wniosku, że firma z takiego sektora nie może otrzymać żadnego publicznego wsparcia. Może istnieć inna podstawa pomocy, instrument sektorowy albo odrębna kategoria kosztu. Trzeba jednak sprawdzić dokładny zakres działalności objętej projektem, kod i rzeczywisty przedmiot działalności, podstawę prawną programu oraz szczególne wyłączenia.

Mapa odpowiada na pytanie o regionalną pomoc inwestycyjną. Nie jest katalogiem wszystkich dostępnych dotacji.

12. Efekt zachęty trzeba zabezpieczyć przed zamówieniem

Regionalna pomoc inwestycyjna co do zasady wymaga złożenia wniosku o pomoc przed rozpoczęciem prac nad inwestycją. Rozpoczęciem może być nie tylko pierwsza łopata na budowie, lecz także pierwsze prawnie wiążące zobowiązanie do zamówienia urządzeń albo inne zobowiązanie, które czyni inwestycję nieodwracalną.

Firma może więc prawidłowo ustalić lokalizację, status MŚP i maksymalną intensywność, a mimo to utracić możliwość wsparcia przez zbyt wcześnie podpisane zamówienie. Nie rozstrzyga nazwa dokumentu, lecz jego treść, możliwość wycofania się i konsekwencje prawne lub ekonomiczne.

Przed złożeniem wniosku bezpiecznie można prowadzić analizy, zbierać niewiążące oferty, przygotowywać dokumentację i uzyskiwać pozwolenia, o ile regulamin nie stanowi inaczej. Każdą umowę, rezerwację, zaliczkę, zamówienie warunkowe i rozpoczęcie robót trzeba jednak ocenić osobno.

13. Pułap pomocy nie zastępuje montażu finansowego

Nawet najwyższa intensywność nie usuwa konieczności sfinansowania wkładu własnego, VAT, wydatków niekwalifikowanych i przejściowej luki do czasu refundacji. Dodatkowo część pomocy może być wypłacana dopiero po osiągnięciu etapów, przedstawieniu zabezpieczenia albo zaakceptowaniu wniosku o płatność.

Plan finansowy powinien odpowiadać nie tylko na pytanie „ile wyniesie dotacja”, ale również:

• kiedy powstaną zobowiązania wobec wykonawców,
• kiedy trzeba zapłacić VAT i czy podlega on odzyskaniu,
• jaka część wydatków pozostanie poza kosztami kwalifikowanymi,
• czy przewidziano zaliczkę i na jakich warunkach,
• ile potrwa refundacja,
• jaki bufor jest potrzebny na wzrost cen i różnice kursowe,
• czy kredyt, leasing albo inne finansowanie są zgodne z zasadami programu.

Sposób policzenia pełnego zapotrzebowania na środki opisujemy szerzej w artykule Wkład własny w projekcie unijnym – jak zaplanować finansowanie.

14. Kolejność analizy, która chroni przed błędnym budżetem

Przed wpisaniem poziomu dofinansowania do modelu finansowego warto przejść przez dziewięć kontroli:

1. Określ inwestycję. Wskaż zakład, proces, zmianę, aktywa i mierzalny efekt.
2. Ustal dokładną lokalizację. Sprawdź gminę i podregion NUTS, nie tylko województwo.
3. Potwierdź status firmy. Uwzględnij przedsiębiorstwa partnerskie i powiązane.
4. Sprawdź podstawę pomocy. Ustal, które koszty podlegają RPI, de minimis albo innej kategorii.
5. Potwierdź inwestycję początkową. Oddziel realną zmianę od zwykłego odtworzenia majątku.
6. Zbuduj koszty kwalifikowane. Nie stosuj procentu do całej wartości przedsięwzięcia.
7. Porównaj mapę z regulaminem. Przyjmij niższy z obowiązujących limitów.
8. Sprawdź kumulację i wcześniejsze inwestycje. Uwzględnij inną pomoc na te same koszty oraz projekty grupy.
9. Zbuduj plan płynności. Policz wkład własny, VAT, koszty niekwalifikowane i terminy wypłat.

Dopiero wynik tej analizy nadaje się do prognozy finansowej i rozmowy z bankiem, wspólnikami albo instytucją finansującą.

Najczęstsze błędy przy stosowaniu mapy pomocy regionalnej

Przedsiębiorca zwiększa ryzyko błędnej kalkulacji, gdy:

• traktuje procent z mapy jak gwarantowany poziom dotacji,
• wybiera stawkę według siedziby spółki zamiast miejsca inwestycji,
• sprawdza jedynie województwo, mimo że mapa różnicuje podregiony i konkretne gminy,
• dodaje premię dla MŚP bez analizy podmiotów partnerskich i powiązanych,
• stosuje stawkę regionalną do wszystkich kategorii kosztów,
• mnoży procent przez całkowity budżet zamiast przez koszty objęte RPI,
• zakłada, że każda wymiana maszyny jest inwestycją początkową,
• nie porównuje limitu mapy z niższym limitem regulaminu naboru,
• automatycznie stosuje podwyższenie STEP do każdej nowoczesnej technologii,
• pomija zasady dla inwestycji przekraczających 50 mln euro,
• sztucznie dzieli etapy jednej inwestycji,
• ignoruje wyłączenia sektorowe,
• podpisuje wiążące zamówienie przed zabezpieczeniem efektu zachęty,
• utożsamia maksymalną pomoc z całą kwotą, której firma potrzebuje do realizacji projektu.

Checklista przed przyjęciem poziomu dofinansowania

1. znam dokładny adres, gminę i podregion realizacji inwestycji,
2. sprawdziłam lub sprawdziłem aktualny poziom w tabeli UOKiK i rozporządzeniu,
3. ustaliłam lub ustaliłem status firmy wraz z podmiotami powiązanymi i partnerskimi,
4. wiem, czy projekt stanowi inwestycję początkową,
5. rozdzieliłam lub rozdzieliłem koszty według podstaw pomocy publicznej,
6. znam wartość kosztów kwalifikowanych objętych regionalną pomocą inwestycyjną,
7. porównałam lub porównałem mapę z limitem konkretnego programu,
8. sprawdziłam lub sprawdziłem wcześniejszą pomoc na te same koszty,
9. zweryfikowałam lub zweryfikowałem inwestycje grupy w tym samym regionie NUTS 3,
10. potwierdziłam lub potwierdziłem brak właściwych wyłączeń sektorowych,
11. nie rozpoczęłam lub nie rozpocząłem prac przed wymaganym momentem,
12. policzyłam lub policzyłem wkład własny, VAT, koszty niekwalifikowane i lukę płynności,
13. zaplanowałam lub zaplanowałem ponowną kontrolę dokumentów przed złożeniem wniosku.

Lokalizacja jest częścią projektu, a nie komórką w kalkulatorze

Mapa pomocy regionalnej potrafi zmienić możliwą wartość wsparcia o kilka milionów złotych, ale sama nie odpowiada na pytanie, czy inwestycja jest dobra ani czy kwalifikuje się do konkretnego programu. Prawidłowa kalkulacja zaczyna się od lokalizacji i statusu przedsiębiorstwa, następnie przechodzi przez rodzaj inwestycji, podstawę pomocy oraz kwalifikowalność kosztów, a kończy na realnym montażu finansowym.

FSL Consulting analizuje projekty inwestycyjne przed wyborem naboru: weryfikuje lokalizację, status MŚP, podstawy pomocy, zakres inwestycji początkowej, budżet oraz zdolność do sfinansowania projektu. Dzięki temu procent wpisany do modelu wynika z dokumentów i struktury inwestycji, a nie z najbardziej atrakcyjnej liczby znalezionej na mapie.